سارافن زنانه

مدل 6331

80.000 تومان

سارافن زنانه

مدل 6335

100.000 تومان

سارافن زنانه

مدل 6337

100.000 تومان

سارافن زنانه

مدل 6346

100.000 تومان

سارافن زنانه

مدل 6352

100.000 تومان

سارافن زنانه

مدل 6353

100.000 تومان

سارافن زنانه

سارافن زنانه یک لباس زنانه روسی است. در زبان فارسی به آن اصطلاحا سراپا هم می گویند. آن هم به خاطر برداشتی که از ظاهر ان استنباط می شود: ” از سر تا پا “. در واقع شکل کلی سارافن ها چه روسی و چه غیر روسی همین است. یک لباس که در واقع آستین نداشته، بلند و ذوزنقه ای است و توسط زنان و دختران پوشیده می شود.

همانطور که گفتیم این لباس ریشه ای روسی دارد و در واقع لباس محلی روس ها به حساب می آید.

سارافن زنانه به عنوان لباس محلی:

لباس های سنتی مردم روس از یک تعداد خطوط تشکیل شده است که به صورت مستقیم و روان از بالا تا انتهای لباس ها دیده می شوند. از اواخر قرن هفدهم میلادی که سارافن ها به دلیل ایستایی و شکل ظاهری ایستاده ای که دارند، لباس محبوب زنان دهقان در مناطقی از شمال و مرکز کشور پهناور روسیه شدند.

سارافن ها  به طور مرتب تا قرن بیستم میلادی مورد استفاده بانوان قرار می گرفت. همزمان با ایجاد تغییرات اساسی در روسیه، پیوندهای محکمی میان روسیه و کشور های آسیای غربی برقرار شد.

تجارت هایی که در میان کشور های این منطقه با روسیه شکل می گرفت، و همچنین عبور تاجرانی پارچه که از خاور دور به این منطقه سفر می کردند، به گسترش و رشد به کار گیری پارچه های باکیفیت برای دوخت لباس روس ها افزایش یافته و همین موضوع کمک بسیاری به ایجاد تغییرات کلی در طرح ها و کیفیت نمونه های سارافن زنانه موجود در آن زمان شد.

سارافن زنانه و مد زمانه:

در ابتدا سارافن ها شکل تنگ تری داشته و در واقع چسبان تر به نظر می آمدند. گسترش تفکرات مذهبی از طریق کلیسای ارتدوکس در روسیه آن زمان باعث تغییر در نحوه دوخت و اندازه گیری سارافن زنانه شد.

روسیه پس از اصلاحاتی که پیتر کبیربه وجود آورد، با فرهنگ مدرن و معیار های اروپایی آشنا شد. به این ترتیب، تنها زنان مربوط به طبقه های متوسط و رو به پایین جامعه نظیر دهقانان، سارافن زنانه می پوشیدند و طبقات بالاتر جامعه به استفاده از مد اروپایی روی آورده بودند.

در بسیاری از نقاط روسیه خصوصا در قسمت جنوبی آن سارافن زنانه به عنوان لباس بومی آن مناطق در عکس ها و نوشته های مربوط به آن زنان دیده می شود. امروزه این لباس زنانه بیشتر توسط رقصنده ها و خوانندگان در هنگام اجرای برنامه هایشان پوشیده می شود.

همچنین زنان متعلق به طبقه عوام در هنگام تعطیلات سنتی مذهبی و مراسم های بومی محلی، سارافن زنانه می پوشند.

دعوا برسر سارافن:

همانطور که اشاره شد، سارافن زنانه یک لباس زنانه روسی است. اما اوکراینی ها همواره در تلاش برای ثبت این لباس زیبا در فهرست میراث ملی قدیمی خود بوده اند.

در روند تلاش برای نهادینه ساختن این موضوع، آن ها توانسته اند با کمک طراحان خود مدل های زیبای تابستانی برای سارافن طراحی و معرفی کنند که مورد استقبال عموم قرار گرفته و به عنوان یک لباس اساسی در کمد لباس هر خانم امروزی شناخته می شود.

سارافن به چه معنی است؟

کلمه سارافن یا همان ( sarafan ) در واقع یک کلمه فارسی است. اما خود سارافن زنانه به عنوان یک لباس، یک الگو برداری از لباس های اروپایی است.

در قرن سیزدهم میلادی این لباس با الهام از لباس عوام اروپا در روسیه رواج پیدا کرد. نام اصلی این لباس در واقع از اصطلاح کهن روسی برای وایکینگ ها، faryaz به معنای ” لباس مردم ” گرفته شده است.

یک لباس رمزآلود:

فریاز یا همان لباس مردم در ابتدا به یک لباس مردانه گفته می شد. همواره این در تاریخچه مد و فشن، به عنوان یک مسئله رمز آلود باقی مانده است که یک پالتو مردانه در واقع چیزی شبیه به یک کت، چگونه و چرا به مرور زمان به یک لباس زنانه تبدیل شده است آن هم با حذف آستین و ایجاد تغییرات اساسی.

کت مردانه فریاز در واقع یک لباس بلند روسی ( چیزی شبیه به کت های مردانه در عهد قاجار ایران ) بود و با یک دکمه در جلو بسته می شد.

به گفته کارشناسان تغییر نام فریاز به ” سارافن ” در اوایل قرن پانزدم میلادی اتفاق افتاد. در این زمان به کت های فریاز ” serapa ”  گفته می شد که از واژگان فارسی برداشت شده بود و فارس ها از این اصطلاح در بیان لباس یک نجیب زاده استفاده می کردند. اما با تغییر نام به سارافن باز هم تغییرات پیوسته بر روی خود لباس هم ادامه یافت تا آن که به کلی از یک لباس مردانه به یک لباس کاربردی زنانه رسید.

سفری به مقصد سارافن زنانه:

با انداختن یک نگاه به مراحل تغییر و انتقال بین فریاز و تبدیل شدن آن به سارافن روسی، به نکات جالبی برمی خوریم:

  1. در ابتدا بی توجهی آشکاری به آستین های فریاز می شود. در واقع آن ها به عنوان ضایعات لباس از آن جدا شده و به کلی فراموش می گردند.
  2.  در مرحله بعدی جلوی لباس که باز بوده و تنها با یک دکمه بسته می شده است، کاملا دوخته می شود. اما این عمل در دو مرحله اتفاق می افتد. تا مدتی فریاز های بدون آستینی مد می شود که از گردن تا باسن جلو بسته هستند و در مرحله بعدی فریاز هایی دوخته می شود که کاملا از گردن تا پایین دوخته شده اند. به این ترتیب دیگر تا قرن هجدهم میلادی اثری از فریاز های جلو باز برجا نمی ماند.
  3. تا اواخر قرن نوزدهم میلادی همچنان دکمه ها به صورت نمایشی و جعلی در جلو لباس ها دوحته می شدند و به این ترتیب آثاری از فریاز ها در لباس جدیدی که از روی آن الگو برداری می شد، دیده می شد. سارافن های قرن بیستم دارای دو خط برش عمودی بودند و برش ها هم همچنان با تزئیناتی چون لباس قدیمی مزین می شدند.
  4. شانه های لباس باریک تر برش می خورد تا آنکه ترجیح طراحان بر آن شد که دیگر از دو تسمه به عنوان حلقه آستین لباس استفاده کنند.
  5.  در پشت لباس یک قسمت کوچک به عنوان حفاظت بیشتر دوخته می شد که مرور زمان این قسمت کوچک پشتی هم ناپدید گردید.

اما چیزی که جالب است، طبیعی نبودن کلمه ” sarafan ”  در روسیه برای روستاییان تا قرن هجدهم میلادی بود.

مدیر موزه مردم شناسی مولوگا، شهری در روسیه به دیبامد می گوید: ” مادربزرگم به من گفته بود که تا مدت ها لباسی به نام ” فاریاس” را می پوشیدند که از گردن تا باسن دوخته شده و از زیر آن گلدوزی دامن زنانه که به عنوان گلدوزی جادویی  شناخته می شد، به چشم می آمد. “